Karakteri HISTERIK sipas Wilhelm Reich

Në teorinë e karakterit të Wilhelm Reich, karakteri histerik zhvillohet si një mënyrë mbrojtëse ndaj konflikteve emocionale, veçanërisht atyre që lidhen me afërsinë, seksualitetin, nevojën për vëmendje dhe frikën nga refuzimi.

Reich e shihte karakterin histerik jo thjesht si një grup simptomash, por si një organizim të tërë të personalitetit, që manifestohet në trup, emocione dhe marrëdhënie.

Tiparet kryesore

1. Kërkimi i vëmendjes dhe njohjes

Personi histerik shpesh ka nevojë të ndihet i parë, i dëshiruar dhe i vlerësuar nga të tjerët. Ai mund të jetë karizmatik, i gjallë dhe tërheqës, por shpesh ndihet bosh ose i pavlerë kur nuk merr vëmendje.

2. Emocionalitet i lartë

Ndjenjat shprehen me intensitet dhe dramë. Megjithatë, sipas Reich-ut, shpesh emocionet shfaqen në sipërfaqe pa u përjetuar plotësisht në thellësi.

Personi mund të qajë, zemërohet ose entuziazmohet shpejt, por këto gjendje mund të ndryshojnë po aq shpejt.

3. Joshja si mekanizëm mbrojtës

Një tipar karakteristik është përdorimi i joshjes dhe atraktivitetit për të fituar afërsi ose siguri emocionale.

Megjithatë, paradoksi është se sapo afërsia bëhet shumë reale, mund të shfaqet frika dhe tërheqja.

4. Konflikti afërsi–frikë

Karakteri histerik dëshiron lidhje të ngushta emocionale, por njëkohësisht ka frikë nga dorëzimi i plotë në marrëdhënie.

Për këtë arsye shpesh krijon marrëdhënie intensive, por të paqëndrueshme.

5. Impulsivitet dhe teatralitet

Sjellja mund të ketë një nuancë dramatike ose teatrale. Kjo nuk është domosdoshmërisht manipulim i vetëdijshëm, por një mënyrë për të tërhequr kontakt dhe për të shmangur ndjenjat më të thella të pasigurisë.

Struktura trupore

Në vëzhgimet e Reich-ut, karakteri histerik shpesh paraqet:

Gjallëri dhe energji në lëvizje.

Shprehje të theksuar të syve dhe fytyrës.

Lëvizje të hijshme dhe ekspresive.

Tension kronik në zonën e legenit dhe diafragmës.

Një ndarje relative mes ndjenjave të zemrës dhe energjisë seksuale.

Reich besonte se energjia seksuale është pjesërisht e lirë dhe e shprehur, por jo plotësisht e integruar me afërsinë emocionale.

Origjina zhvillimore

Sipas Reich-ut, ky karakter mund të zhvillohet kur fëmija:

Merr vëmendje të paqëndrueshme nga prindërit.

Përjeton joshje ose ngarkesë emocionale të papërshtatshme nga një prind.

Mëson se dashuria fitohet përmes të qenit tërheqës ose i këndshëm për të tjerët.

Përjeton afërsi që është njëkohësisht e dëshiruar dhe kërcënuese.

Kjo krijon një model ku personi kërkon vazhdimisht konfirmim nga jashtë për të ruajtur ndjenjën e vlerës personale.

Forcat e karakterit histerik

Reich nuk i shihte karakteret vetëm si patologji. Karakteri histerik ka edhe cilësi të vlefshme:

Karizëm natyral.

Kreativitet.

Aftësi për të frymëzuar të tjerët.

Ekspresivitet emocional.

Ngrohtësi sociale.

Ndjeshmëri ndaj marrëdhënieve njerëzore.

Qëllimi i psikoterapisë

Në qasjen reichiane dhe neo-reichiane (si puna e Alexander Lowen), synimi nuk është të zhduket emocionaliteti apo sensualiteti i personit, por:

të zhvillohet kontakt më i thellë me ndjenjat autentike;

të zvogëlohet nevoja për validim të vazhdueshëm nga jashtë;

të integrohen seksualiteti dhe afërsia emocionale;

të ndërtohen marrëdhënie më të sigurta dhe më të qëndrueshme.

Me fjalë të tjera, personi kalon nga "duhet të tërheq vëmendjen që të ndihem i vlefshëm" drejt "jam i vlefshëm edhe kur nuk jam në qendër të vëmendjes."

Pergatiti: Yll Avdijaj