Karakteri MAZOHIST sipas Wilhelm Reich

Sipas Wilhelm Reich, karakteri mazohist zhvillohet kur një fëmijë rritet në një mjedis ku kontrolli, poshtërimi, kufizimi dhe kërkesat e tepërta për bindje janë të pranishme. Fëmija mëson se shprehja e lirë e dëshirave, zemërimit apo autonomisë së tij sjell ndëshkim, turp ose refuzim. Si rezultat, ai fillon t'i shtypë impulset e veta dhe të përshtatet me kërkesat e të tjerëve.

Origjina zhvillimore

Reich e lidhi këtë strukturë karakteri me:

Prindër tepër kontrollues ose dominues.

Atmosferë familjare ku bindja vlerësohet më shumë se spontaniteti.

Turpërim ose poshtërim i përsëritur.

Kufizim i fortë i agresionit dhe vetë-shprehjes.

Fëmija zhvillon një konflikt të brendshëm: dëshiron të rebelohet, por ka frikë nga pasojat. Kështu energjia agresive kthehet kundër vetes.

Tiparet psikologjike

Personi me strukturë mazohiste shpesh:

Ndihet i bllokuar ose i shtypur.

Ka vështirësi të thotë "jo".

Sakrifikon nevojat e veta për të kënaqur të tjerët.

Mban shumë zemërim të shtypur.

Ankohet shpesh, por e ka të vështirë të ndryshojë situatën.

Tërheq situata ku ndihet i kontrolluar ose i viktimizuar.

Ka prirje drejt vetëkritikës dhe fajësimit të vetes.

Në sipërfaqe mund të duket i butë dhe i durueshëm, por nën këtë shpesh fshihet një sasi e madhe zemërimi dhe rezistence pasive.

Struktura trupore

Në analizën bioenergjetike të mëvonshme të Alexander Lowen, e cila u ndikua fort nga Reich, karakteri mazohist shpesh paraqitet me:

Trup relativisht të ngjeshur dhe kompakt.

Qafë të shkurtër ose të tendosur.

Muskuj kronikisht të kontraktuar.

Pelvis të tërhequr përpara ose të bllokuar.

Frymëmarrje të kufizuar.

Këto tensione interpretohen si një mënyrë për të "mbajtur brenda" impulset dhe emocionet.

Marrëdhëniet

Në marrëdhënie personi mazohist shpesh:

Jep shumë dhe kërkon pak.

E ka të vështirë të vendosë kufij.

Ndjen pakënaqësi kur nuk vlerësohet, por nuk e shpreh drejtpërdrejt.

Mund të qëndrojë gjatë në marrëdhënie të pakënaqshme.

Shfaq rezistencë pasive në vend të konfrontimit të hapur.

Shpesh dëgjohet të thotë:

"Unë bëj gjithçka për të tjerët, por askush nuk e vlerëson."

Qëllimi terapeutik

Për Reich-un, qëllimi nuk ishte thjesht eliminimi i simptomave, por:

Rikthimi i spontanitetit.

Shprehja e sigurt e zemërimit dhe agresionit të shëndetshëm.

Zhvillimi i aftësisë për të vendosur kufij.

Çlirimi i tensioneve kronike trupore.

Kalimi nga bindja e detyruar drejt autonomisë personale.

Në thelb, karakteri mazohist nuk karakterizohet nga dëshira për vuajtje në vetvete. Sipas Reich-ut, ai është rezultat i një historie ku individi ka mësuar se nënshtrimi është më i sigurt se rebelimi, ndërsa energjia e vetëpohimit mbetet e bllokuar brenda tij.

pergatiti: Yll Avdijaj