Karakteri NARCISIST sipas Wilhelm Reich

Sipas Wilhelm Reich, karakteri narcisist nuk përshkruhet si një tip i veçantë në klasifikimin e tij origjinal, siç janë karakteret skizoid, oral, psikopatik, mazohist, rigid, histerik apo kompulsiv. Megjithatë, koncepti i narcisizmit mund të kuptohet brenda teorisë së tij të strukturës së karakterit dhe është zhvilluar më tej nga psikoterapistët neo-reichianë, veçanërisht Alexander Lowen.

Në këtë perspektivë, karakteri narcisist ka këto tipare:

Ka një ndjenjë të fortë të rëndësisë personale dhe dëshiron vazhdimisht admirim dhe vlerësim.

Vetëbesimi i tij është shpesh vetëm në sipërfaqe; në thellësi fshihet një ndjenjë e brishtësisë, turpit ose pamjaftueshmërisë.

E ndërton identitetin kryesisht mbi suksesin, statusin, fuqinë, pamjen ose arritjet.

Ka vështirësi të lidhet emocionalisht në mënyrë të thellë me të tjerët, pasi intimiteti mund ta bëjë të ndihet i cenueshëm.

Mund të duket arrogant, dominues ose zhvlerësues ndaj të tjerëve, sidomos kur ndihet i kërcënuar.

Kritikën e përjeton shumë rëndë dhe shpesh reagon me zemërim, mbrojtje ose tërheqje.

Origjina zhvillimore

Nga këndvështrimi reichian dhe bioenergjetik, kjo strukturë lidhet shpesh me:

mungesë të pasqyrimit emocional dhe pranimit të pakushtëzuar gjatë fëmijërisë;

dashuri të kushtëzuar nga arritjet ose performanca;

prindër dominues, kritikë ose emocionalisht të distancuar;

nevojën që fëmija të krijojë një "vetvete ideale" për t'u ndjerë i vlefshëm.

Aspekti trupor

Sipas Alexander Lowen, karakteri narcisist shpesh shfaq:

gjoks të zgjeruar dhe qëndrim krenar;

tension kronik në qafë, shpatulla dhe nofull;

kontakt të kufizuar me ndjenjat e cenueshmërisë;

tendencë për të jetuar "në kokë" dhe në imazh, më shumë sesa në kontakt me trupin dhe emocionet.

Në psikoterapi

Qëllimi nuk është të "shembet" vetëvlerësimi i personit, por të ndërtohet një ndjenjë më autentike e vetes. Procesi terapeutik synon:

pranimin e cenueshmërisë pa turp;

zhvillimin e empatisë dhe aftësisë për intimitet;

lidhjen me emocionet e shtypura, si pikëllimi, frika dhe turpi;

ndërtimin e vetëvlerësimit që nuk varet vetëm nga admirimi apo suksesi.

Pra, ndërsa Reich nuk e përshkroi narcisizmin si një tip karakteri të veçantë, koncepti i karakterit narcisist është zhvilluar në traditën reichiane, sidomos nga Alexander Lowen, i cili e konsideroi atë një strukturë karakteri të rëndësishme në psikoterapinë trupore.

përgatiti: Yll Avdijaj